نقش منابع مختلف متیونین در عملکرد مرغان تخمگذار در شرایط گرم و مرطوب

نویسندگان: دولوریس باتونون-آالوو و ایو مرسیه، ادیسئو (بیست و دومین کنگره، لهستان، ژوئن 2019)


مقدار متیونین موجود در جیره طیور میتواند تاثیر قابل توجهی بر اندازه تخم مرغ داشته باشد.

متیونین برای عملکرد مرغان تخمگذار لازم بوده و وجود آن برای دستیابی به تولید اقتصادی ضروری است. آزمایش انجام گرفته در آب و هوای گرم نشان داد که از نظر حفظ رشد، عملکرد تخمگذاری و کیفیت تخم مرغ تفاوتی میان هیدروکسی متیونین (OH-MET) و دی ال-متیونین وجود ندارد. افزودن متیونین به جیره طیور برای رشد، پردرآوری و تولید تخم مرغ ضروری است. حتی کمبود اندک متیونین نیز می تواند عملکرد و سودآوری مرغان تخمگذار را کاهش دهد.

ولی متیونین نقشهایی فراتر از سنتز پروتئین بر عهده دارد. این مولکول به ترکیبات گوگرد داری نظیر گلوتاتیون و تائورین تبدیل می شود که از مهمترین آنتی اکسیدان های غیرآنزیمی درون سلولی هستند. در تغذیه دام و طیور از سه منبع متیونین استفاده می شود که عبارتند از:
ال-متیونین، دی ال-متیونین و هیدروکسی متیونین. در مقایسه با دی ال-متیونین، تبدیل هیدروکسی متیونین به سیستئین و تائورین از طریق مسیر ترانس-سولفوراسیون با بازدهی بیشتری انجام می شود.

سپس سیستئین به گلوتاتیون تبدیل می شود که به همراه تائورین نقشی اساسی در مکانیسم های آنتی اکسیدانی بازی می کنند و وضعیت اکسیداتیو را بهبود می دهند. بهبود وضعیت اکسیداتیو در مناطق گرمسیری از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
متیونین برای تولید تخم مرغ شاخص های مشخصی نظیر اندازه و تعداد تخم مرغ به صورت ژنتیکی تنظیم شده اند. در هر چرخه تولید، مرغان تخمگذار 20 تا 21 کیلوگرم تخم مرغ تولید می کنند. با این وجود، از طریق مدیریت و تغذیه می توان تقسیم این مقدار تولید را به تعداد و اندازه تخم مرغ تغییرداد. 

همانگونه که افزایش انرژی و پروتئین جیره سبب افزایش اندازه تخم مرغ می شود، مقدار متیونین نیز به طور قابل توجهی اندازه تخم مرغ را تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین، افزودن مقدار دقیقی از یک منبع کارآمد متیونین برای تنظیم این شاخص مهم اقتصادی ضروری است. تصمیم تولیدکنندگان تخم مرغ در مورد تمرکز بر اندازه یا تعداد تخم مرغ به تمایل بازار مصرف وابسته است. 

به تعادل منفی میان مقدار خالص انرژی منتشرشده از بدن حیوان به محیط اطراف و مقدار انرژی حرارتی تولید شده توسط حیوان تنش گرمایی گفته می شود که یکی از مشکلات موجود در مناطق گرمسیری است. در تنش گرمایی، از راهکارهای سازگار کننده متعددی جهت دفع گرمای اضافی استفاده می شود. 

اول، زمانی که دما افزایش پیدا می کند، مصرف آب به مقدار قابل توجهی افزایش و مصرف خوراک (و بنابراین جذب مواد مغذی) کاهش می یابد. دوم، پرندگان از طریق افزایش ضربان قلب، له له زدن و سایر سازگاری های متابولیکی حرارت اضافی را دفع می کنند تمام این اتفاقات تاثیرات مخربی بر عملکرد مرغان تخمگذار خواهد داشت.

 آزمایش در شرایط آب و هوایی گرم مطالعه  ای در مزرعه تحقیقاتی طیور ”سری رامادهوتا“ در کشور هند و با همکاری شرکت ادیسئو انجام شد. مرغان تخمگذار سویه ”باب کوک“ با دو جیره آزمایشی بر پایه ذرت-کنجاله سویا تغذیه شدند. متیونین به شکل هیدروکسی متیونین و دی ال-متیونین و به ترتیب به مقادیر 14/0 و  16/0 درصد به جیره ها اضافه شد. سطح متیونین مصرفی بر اساس احتیاجات کل اسیدهای آمینه گوگرددار تعیین گردید و مقدار آن با استفاده از اطلاعات میانگین درصد تخمگذاری مزرعه آزمایشی محاسبه گردید. در طول دوره آزمایش، مرغان تخمگذار دسترسی آزاد به آب و خوراک داشتند. مرغان تخمگذار از سن 17 تا 31 هفتگی با جیره های آزمایشی تغذیه شدند. دوره پیش از تخمگذاری، از سن 17 تا 20 هفتگی به عنوان دوره عادت پذیری لحاظ گردید و هفته 21 تا 31 به عنوان دوره آزمایش در نظر گرفته شد (شامل دو دوره 21 تا 25 و 26 تا 31 هفتگی). درصد تخمگذاری و شاخص های کیفیت تخم مرغ به صورت هفتگی اندازه گیری شدند. وزن بدن مرغان تخمگذار در هفته های17, 23 و 28 اندازه گیری شد، مصرف خوراک به صورت روزانه ثبت گردید و ضریب تبدیل خوراک به صورت هفتگی محاسبه شد. پرندگان در شرایط آب و هوایی گرم و مرطوب نگهداری شدند. در طول دوره عادت پذیری و دوره اول آزمایشی، میانگین دمای محیط در ساعت 9 صبح 28 درجه سانتیگراد و در شب 30 درجه سانتیگراد بود. در دوره 26 تا 31 هفتگی، دمای محیط به 25 درجه سانتیگراد در صبح و 27 درجه سانتیگراد در شب کاهش یافت. درصد رطوبت نسبی هوا از هفته هجدهم تا هفته سی و یکم به آرامی افزایش یافت و برای دوره عادت پذیری 40 تا 55 درصد، دوره اول آزمایش 50 تا60 درصد و دوره دوم آزمایش 65 تا 70 درصد بود. نتایج عملکرد همان طور که انتظار میرفت، وزن بدن مرغان تخمگذار در طول دوره آزمایش افزایش یافت، ولی مقدار آن کمتر از استانداردهای سویه مورد آزمایش بود. تفاوت قابل توجهی میان وزن بدن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل مرغان تخمگذار تغذیه شده با هیدروکسی متیونین و دی ال-متیونین وجود نداشت (جدول 1) مقدار مصرف خوراک تحت تاثیر منبع متیونین قرار نگرفت ولی به دلیل تنش گرمایی، مصرف خوراک هر دو گروه کمتر از استانداردهای سویه بود. درصد تخمگذاری نیز با استانداردهای سویه مورد مقایسه قرار گرفت. درصد تخمگذاری از سن 18 تا 20 هفتگی بالاتر از استاندارد سویه بود ولی در 4 هفته بعدی به کمتر از استاندارد سویه کاهش یافت که این امر می تواند ناشی از افزایش دما باشد. در دوره سوم آزمایش، با کاهش دمای محیط، تولید تخم مرغ تا سطح استانداردهای سویه افزایش یافت. در همه سه دوره آزمایش، تفاوتی میان درصد تخمگذاری مرغان تخمگذار تغذیه شده با هیدروکسی متیونین و دی ال-متیونین وجود نداشت. با این وجود مزیتی عددی از نظر درصد تخمگذاری از سن 21 تا 31 هفتگی، وزن تخم مرغ از سن 26 تا 31 هفتگی و وزن توده تخم مرغ (egg mass) از سن 21 تا 25 هفتگی با مصرف هیدروکسی متیونین مشاهده شد.

کیفیت تخم مرغ
هرگونه راهکاری که بتواند کیفیت تخم مرغ را افزایش دهد و به تولیدکنندگان امکان دهد تا گله خود را مدت زمان بیشتری نگه دارند، سودآوری آنها را افزایش خواهد داد. نتایج حاصل از ارزیابی کیفیت تخم مرغ در آزمایش حاضر در جدول 2 ارائه شده است. چگالی تخم مرغ، واحد ¬هاو و همچنین مقاومت، وزن و ضخامت پوسته تخم مرغ ثبت شدند. از نظر شاخص های مذکور، تفاوت قابل توجهی میان تیمارهای آزمایشی وجود نداشت. بنابراین، هیدروکسی متیونین منبعی کارامد از متیونین است که کیفیت تخم مرغ تولید شده توسط مرغان تخمگذار پرورش یافته در آب و هوای گرم و مرطوب را حفظ می کند. این آزمایش نشان می دهد که هیدروکسی متیونین با کارایی 100 درصد می تواند عملکرد رشد مرغان تخمگذار را حفظ کند. افزودن هیدروکسی متیونین و دی ال – متیونین به جیره مرغان تخمگذار به مقدار مورد نیاز برای تامین احتیاجات ارائه شده برای سویه نشان داد که از نظر درصد تخمگذاری و کیفیت تخم مرغ تفاوتی میان این دو منبع متیونین وجود ندارد. بنابراین، قابلیت هیدروکسی متیونین در حفظ عملکرد مرغان تخمگذار حتی در محیط گرم و مرطوب، یک بار دیگر کارایی آن را به اثبات رساند. 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اسکرول به بالا